2 Quizes!!!

Δυο ωραία quiz που ανακάλυψε μια πολύ καλή μου φίλη….

http://www.wizards.com/magic/playmagic/whatcolorareyou.asp

http://onnachance.com/quiz/fae.htm

Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη…

Ο τίτλος αυτού του πρώτου μου ποστ παραπέμπει, μάλλον, σε παραμύθι…

Ε! Λοιπόν…θα σας πω μια ιστορία…

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολύ παλιά όμως, κάπου στη Θεσσαλονίκη ζούσε μια νεαρή κοπέλα. Όλοι οι φίλοι της την είχαν για ένα ήσυχο πλάσμα, όχι ιδιαίτερα κοινωνικό. “Κι όμως”, έλεγε εκείνη από μέσα της, “δεν είναι έτσι!” Αλλά από ότι φαίνεται ήταν…

Η ζωή συνεχιζόταν, λοιπόν, και η κοπέλα διαρκώς ένιωθε ότι κάτι έλειπε, αλλά τι? Σπούδαζε μια αρκετά ενδιαφέρουσα επιστήμη που κατέληξε να αγαπήσει, είχε ανθρώπους που την νοιάζονταν, διασκέδαζε σε καθημερινή κλίμακα κι όμως υπήρχε ένα κενό… Είχε γεμίσει, συνειδητοποίησε, τη ζωή της με πράγματα που δεν την εξέφραζαν απλά και μόνο για να ταιριάζει με την παρέα της, απλά και μόνο για να ‘ναι “καλή”! Όχι! Δεν ήταν δειλή! Δεν φοβόταν τη μοναξιά! Θαρρείς κι υπάρχει αληθινή μοναξιά! Αυτό που την ωθούσε να ε’ιναι έτσι ήταν κάτι άλλο, κάτι πιο βαθύ, κάτι που δυστυχώς αποβάλλεται πολύ δύσκολα ή και καθόλου όταν το ‘χεις… ήταν κάτι που πολλοί αποκαλούν “καλόβολος άνθρωπος”, εκείνη το ‘λεγε “θέλω να βοηθάω, θέλω να μην υπάρχουν διαμάχες, θέλω όλοι να παιρνούν καλά”. Το πρόβλημα, όμως ήταν ότι δεν περνούσε εκείνη καλά!

Έτσι, μια ωραία πρωία -μπορεί να ‘ταν και μεσημβρία ή εσπέρα- αποφάσισε να αλλάξει γραμμή πλεύσης. Άρχισε να βρίσκει πράγματα που την έκαναν να αισθάνεται γεμάτη, άρχισε να μιλά περισσότερο κι εν τέλει βγήκε από το καβούκι στο οποίο κρύβοταν. Το αποτέλεσμα? Οι παρωπίδες πέσαν από τα μάτια της, οι ωτασπίδες γλιστρίσαν από τα αυτιά της, τα πόδια της δυνάμωσαν και σηκώθηκε από το “καροτσάκι αναπηρίας”. Πολλοί ήταν εκείνοι που χάρηκαν με την αλλαγή αυτή, λίγοι εκείνοι που δυσανασχέτησαν και προσπάθησαν να την γυρίσουν πίσω. Αλλά όχι! Δεν υπήρχε πλέον γυρισμός! Κι όσοι επιθυμούσαν να την ξαναφιμώσουν βγήκαν τελικά ολοκληρωτικά από τη ζωή της. Τώρα πια η ζωή της φαίνεται γεμάτη, νιώθει χαρά και το χαμόγελο έχει επιστρέψει στα χείλη της. Και ένα πράγμα ξέρει πάνω από όλα… Δεν θα αφήσει ξανά κανέναν να εκμεταλευθεί την καλή της θέληση, γιατί δεν το αξίζει και πλέον το ξέρει! Από εδώ και πέρα θα χαρίζεται μόνο σε άτομα που, επίσης, αξίζουν και που μπορεί να αποκαλεί φίλους. Κι ευτυχώς είναι πολλοί!!!

Ποια είναι η κοπέλα? Η απάντηση είναι απλή νομίζω!

Λοιπόν, χαιρετώ όλους όσους διαβάσουν αυτό το blog!!!

Εγώ πάλι από τη μεριά μου υπόσχομαι να γράφω εδώ όσο πιο συχνά μπορώ…α! κι όχι ιστοριούλες σαν την πιο πάνω!! Η κρίση αυτογνωσίας άρχισε και τελείωσε εδώ!!!

Πάμε γι’ άλλα!!!